Viva Colombia!!

Inmiddels alweer drie weken geleden werden de trossen los gegooid in de St. Anna Baai in Curacao.. eindelijk (na een aantal weken uitstel) gaan we naar Cartagena, Colombia. Plan: twee-en-een-halve dag varen, vijf dagen drydock en nog eens twee-en-een-halve dag terug varen. Op de heenweg waren we Aruba nog niet gepasseerd en we lagen al stil. Dat schiet lekker op. Door hoge temperaturen in de machinekamer is een CO2 blus installatie uit zichzelf geactiveerd. Een generator valt uit doordat een pijp kapot is. Een fan doet het niet meer. En we zijn pas acht uurtjes onderweg! De nacht heel rustig doorgevaren en de volgende ochtend de schade opgenomen; hier en daar wat in elkaar geknutseld en langzaamaan koers gehouden richting Cartagena.. het is dus echt tijd voor een drydock!

Met wat vertraging uiteindelijk toch veilig aangekomen. Drydock was nog niet klaar om ons het water uit te halen. Nog een dag wachten. Welcome to Colombia! Uiteindelijk de volgende dag het water uit 'gereden'. Alle voorzieningen aangesloten, een enorme steiger neergeplant en een loopbruggetje zodat we ook van de boot af kunnen. Drydock was niet zo spannend; lopen enorm veel mannetjes in verschillende kleuren overalls hun desbetreffende taak uit te voeren, ondertussen komt de regen plotseling met bakken uit de lucht vallen, dan is het weer kurkdroog en benauwd warm.

Gelukkig kon ik soms even het drydock verlaten om wat van Cartagena te zien. De stad is ongeveer 30 minuten met een taxi vanaf het drydock. Niet ideaal maar wel te overzien. Gewoon goed vasthouden en soms even een oogje dichtknijpen.. ze hebben hier namelijk geen regels, je vraagt je zelfs af waarom ze de moeite hebben genomen om strepen op de weg te zetten. Als je rechtsaf wilt slaan, sorteer je links voor. Kijk ook niet vreemd op als er ineens een ezel, met daarachter een houten karretje met een ventje erop, midden op de weg tegen al het verkeer in komt. En dan vooral heel veel motors, overal. De enige regel die geldt: zorg ervoor dat je toeter het doet, voor je eigen veiligheid en die van anderen!

Cartagena heeft een heel oud stadscentrum, omringd door een brede muur. Veel kleine straatjes, cathedralen en plaza's met locale mensen die hun handgemaakte souvenirs proberen te slijten aan de toeristen. Van tevoren had ik gehoord dat het een beetje iets weg heeft van Venetie. Dat klopt wel, al lopen er hier wel veel minder toeristen rond. Er hangt een goede sfeer en je kunt er lekker eten en uitgaan. Place to be: Cafe del Mar, bovenop de stadsmuur met uitzicht over zee, loungen onder de sterren.. wat wil je nog meer?

Verder Castillo San Fillipe bezocht, rondgestruind in Boca Grande en lekkere Colombiaanse koffie's gedronken op een terrasje. Ook zelf nog rond gereden door Boca Grande, de oude stad en langs de haven: in zo een buggy-autootje: echt gevaarlijk dus, maar die toeter doet wonderen (dit was dan ook onze enigste instructie)! Ik was samen met Johanna en haar zus Vivianna gegaan; zij woont in Cartagena dus we hadden meteen een tourguide. We zijn onderweg een aantal keer gestopt door politie, ik vond het al vreemd dat ze niet eens naar papieren of rijbewijs vroegen. Pas de derde keer dat we gestopt werden, werden we ook daadwerkelijk gecontroleerd. Blijkbaar was de verzekering van een van de buggy's drie dagen verlopen en mochten we niet verder. Achteraf vertelde Johanna me pas dat bij de andere 'controles' alleen werd gevraagd wie dat blonde meisje is, waar ze vandaan komt en hoe ze heet..

Ondertussen dus veertien dagen uit het water geweest. Planning loopt (zoals wel vaker) totaal NIET zoals de bedoeling was. We liggen al wel weer in het water maar wachten nog op de laatste afhandelingen voordat we kunnen vertrekken. Onze paspoorten zijn in ieder geval al wel afgestempeld, maar ook dit heeft wat moeite (lees: pesos) gekost. Hoezo Colombia corrupt?

Pura Vida!